The Golden Verses of Pythagoras · 120 of 122 · tr. Florence M. Firth
Section 13 (part 87)
] οἳ δή τοι μάλα τῆλε μυχῷ νήσων ἱεράων 1015 πᾶσιν Τυρσηνοῖσιν ἀγακλειτοῖσιν ἄνασσον.
Ναυσίθοον δ᾽ Ὀδυσῆι Καλυψὼ δῖα θεάων γείνατο Ναυσίνοόν τε μιγεῖσ᾽ ἐρατῇ φιλότητι.
Αὗται μὲν θνητοῖσι παρ᾽ ἀνδράσιν εὐνηθεῖσαι ἀθάναται γείναντο θεοῖς ἐπιείκελα τέκνα.
1020 Νῦν δὲ γυναικῶν φῦλον ἀείσατε, ἡδυέπειαι Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο.
------------ Βάσει τῶν: Rzach, Hesiodi Carmina, Lps 1913, [BT] minor P.
Mazon, Hesiode, Collection des Universites de France, 1928 δὲς π.χ.
Π.
Λεκατσᾶς, Ἡσίοδος , Ἰ.
Ζαχαρόπουλος, Ἀθήνα 1941 ------------ Σημείωση Σὲ ἄλλες ἐκδόσεις περιλαμβάνονται ἐπίσης οἱ στίχοι: <Ἥρη δὲ ζαμένησε καὶ ἤρισε ᾧ παρακοίτῃ.
Themes
◇Anthropomorphismtheology
Attributing human characteristics, emotions, or form to the divine; embodied divine imagery.
[auto] The passage centrally depicts deities engaging in human-like sexual unions and procreation to produce heroes.
All passages →